URLA KAYMAKAMI MURTAZA DAYANÇ URLA HALKIYLA VEDALAŞTI
Yaklaşık 2,5 yıldır Urla’ya atanarak gelen Kaymakam Bey aynı zamanda da Belediyede Kayyum olarak görev yaptı. Yaptığı işleri ve çalışmalarından çok halkın arasında halkla iç içe, sorunları dinleyen ve elinden geldiğince çözümler üreten bir yaklaşımla bu güne kadar Urla’ya gelen kaymakamlardan çok farklı bir profil çizdi. Zira öncekiler hiç halkın arasında dolaşmamış onların dert ve sıkıntılarını birebir dinlememişlerdi. Bu bağlamda çok fazla sevildi ve benimsendi, tayininin Tokat-Turhal ilçesine çıkması ise çok üzüntü yarattı. Urla 30 Ağustos törenlerinde halka hitaben yapmış olduğu veda konuşmasını dinleyenler gözyaşı dahi döktü çünkü halk O’nu çok sevmiş ve bağrına basmıştı, gidişine de çok üzüldü, ancak memuriyet gereği bazen geride acı tatlı hatıralar yanında sevdikleri de kalır misali gidişinin mecburi oluşundan yapacak bir şey olmadığını görüyoruz.
Bu kadar özveriyle çalışan sevilen bir idarecimizin ise gönül isterdi ki; Vali olarak atanarak gitmesini beklerdik, ancak söylenecek söz yok, zira “emir büyük yerden” denir ya öyle oluyor.
Gideceği yer çok şanslı, böyle bir idareci oralara da hizmet ışığı götürecek halkının arasında dolaşıp kibirsiz mütevazi bir şekilde onları dinleyip çözüm odaklı çalışacaktır ve şüphesiz buradaki kadar da çok sevilecektir….
x x x
Kısacası insan yaşamında bireysel ve toplumsal ilişkiler çok önemlidir, toplum hayatımızın ahengi içinde dostça kardeşçe birçok insanla görüşürüz, acıları tatlıları hep birlikte paylaşırız ve yaşamın ahengi de böylesine güzelliklerle dolu olarak akıp gider.
Hayat böyle işte,
Bazen çok sevdiklerimiz ebediyete uğurlar artık onlar için hatıralar vardır ve dualarla anar hatırlarız.
Oysa bir de severek içimiz acıyarak uğurladıklarımız vardır, onları memuriyetlerinin gereği başka şehirlere göndermek zorunda kalırız ve vedalaşmalar yaşanır, geride anılar ve güzellikler kalır ve hatırlanır…
İnsanlar iyi hatırlanacakları şeyleri yapmaktan ve insanlara dostça kardeşçe yaklaşıp güzel anılar bırakmaktan hiç vaz geçmesinler…