Yıl 2011, Urla Kent Konseyi Kadın Meclisi kuruldu…
Feyza Karaosmanoğlu başkanlığında 5 arkadaşım ile birlikte yürütme kurulu üyesiydik…
Her yürütme kurulu üyesi, bir çalışma grubuna koçluk yapıyordu… Benim koçluk yaptığım gruplardan biri ise Kadın Çalışma ve İstihdam grubuydu…
O sene çeşitli projeler üretildi… Eğitimler, seminerler vs ama benim için en önemlisi Kadın Çalışma ve İstihdam grubunun hazırlamış olduğu “Üretici Kadın Pazarı”ydı… Grubun üyeleri, her detayı ince eleyip sık dokuyarak hazırladılar bu projeyi… Bin bir emek ile hazırlanan projemiz, kadınların bin bir emek ile hazırladıkları ürünler için kazanç kapısı olacaktı…
Heyecanlı ve keyifli zamanlardı…
Hazırlık aşamasında hatalarımız olmadı mı? Elbette oldu…
Örneğin, daha göz önünde olsun diye pazarın ilk kuruluş yeri açık alandı…
Mart ayında kurulduğu için başlarda daha az sorun olsa da mevsim değişip havalar ısındıkça hem belli bir yaşa gelmiş kadınların tansiyon, kalp vb hastalıkları nüksetti; hem de ürünlerde sorunlar yaşanmaya başlandı…
Meyve ve sebzeler; güneş ışınları sebebi ile çürüdüler, pişmiş yemekler ise bozuldu…
Haliyle hem üreticinin sağlığı, hem tüketicinin sağlığı hem de ekili ve pişmiş ürünlerdeki ekonomik zararı önlemek adına, belediyemiz pazarımızı daha korunaklı olduğu için Eski Tamirhane Binası’na taşıdı…
Sonrasında da çok emek verildi pazarımıza…
Sosyal medya tanıtımları yapıldı, haberler yayımlandı, röportajlar yapıldı… Hatta Türkiye’de diğer il ve ilçeleri teşvik etti…
Hem ülkemizde nice pazarlar açılmasına vesile, hem de bugün yurt dışına dahi ihracat yapan Urla Kadın Kooperatifi’nin başlangıç basamağı oldu…
Her sene Mart ayında motivasyon amacı ile yerel sanatçılarımızın şarkıları eşliğinde pasta kesilerek pazarımızın doğum günü kutlandı…
Pazar üyesi kadınlarımız, kendi parasını kazandıkça özgüvenleri arttı… Kimi ev ekonomisine katkı da bulundu, kimi ihtiyacı olan öğrencilere burs verdi… Daha da önemlisi yüzü geçkin Urlalı kadın, her hafta kendi ürünlerinin ana maddesi için Urla esnafından alışveriş yaparak; çevre ekonomisine katkı sağladı…
Aradan 11 yıl geçti, duydum ki emeğimiz ayakaltına alınmış… Kadınlarımız, yerinden edilmiş, aylardır sokaktaymış… Hadi biraz bekleyelim belki bir çözüm bulunur desek de maalesef çözüm bulmak için hiç kimse çaba sarf etmemiş…
Bunun yanı sıra Urla’nın yolları yine deli deşik… Her yer toz duman… İnsanlar evlerinde, yaz günü serinleyebilmek için pencere açamaz olmuş… Esnaf ise tam iş yapıp para kazanacağım derken, hayalleri yine suya düşmüş…
Demek ki neymiş? Hükümet kafası her zaman işe yaramıyormuş… Yol, plaj, park yapılır da vatandaş o yollarda huzurla yürüyemez, bereketle ekmeğini kazanamaz ise o yapılan hizmetin bir hayrı olmazmış…
Anlatabildik mi?
Sanmıyorum… Ama en azından denedim…