kalemliğin içinde unutulmuş beyaz bir silgi buldum
aldım elime kokladım
seni hatırladım...
kullanılmış ve erimiş bir silgi
kim bilir kağıt üstünde neler neler sildi
ama ben seni sildim!
sahi seni sildim...
ne zaman geldin
hangi ara silinip gittin
fakat ben seni sildim!
silgi beyaz
ben seni karanlık bir gecenin ortasında sildim...
sabah gök açık mavi
deniz koyu mavi
ben akşamdan kalma gece mavisi
incinmiş güveni tuzla buz olmuş...
ancak ben seni sildim!
öyle senin gibi akşamdan sabaha
birden bire değil!
seni içimde mahkemeler kurarak
celse celse sildim...
senden içime sızacak en ufak ışığa inat
tüm perdeleri sımsıkı çektim
gel gör ki ben seni sildim...
silgi beyaz
ben seni karanlık bir gecenin ortasında sildim...
/Rabia Sümerval