Eflatuna boyarken dağları
Güneşin doğması gibi
Doğuyor şiir içime
Ey çocuk sevincim benim!
Evreni aydınlatan şiir gibi ışıyorsun...
Derinleştikçe döne döne
Yutacakmışcasına gelen
Dev dalgalar gibi
Geliyor şiir üstüme
Ah çocuk sevincim benim!
Yakamozlu şiir gibi yanıp sönüyorsun...
Penceresinden aşağıya doğru sarkan
Sakız sardunyalı ahşap bir evin
Yıkılması gibi
Yıkılıyor şiir üstüme
Hay çocuk sevincim benim!
Mazide nefes alan bir şiir gibi geziniyorsun...
Yıllarca uyuyan bir yanardağın
Patlaması gibi
Patlıyor şiir bedenimde
Dizeler gece gündüz lav gibi akıyor içime
Oy çocuk sevincim benim!
Lav denizinde yüzüyorsun...
/Rabia Sümerval