yanında belli belirsiz
gri bulutlar kümelenirdi içimde
bize bir zararı yok gibi
gelmiş...
biraz sonra çekip gidecekmiş gibi
asılı dururdu sinemde
duman duman öylece...
kar bulutları gibi
hava kar toplarken
bulutlar nasıl
masum ve zararsız gözükürse
öyle işte...
kar toplarken
güneş bulutların arasından süzülür
göz kırpar arada
yarım dakika sonra
nasıl lapa lapa yağar bilinmez
öyle bir tutar her yeri
önce yumuşak
sonra kaskatı buza keser
bende topladım
aynı anda toplarken sana ışıldadım,
yüzüne güldüm...
dönüşü yok artık çarşaf çarşaf yağmalıyım
çok topladım
kar bulutları gibi
sabaha kadar göz gözü görmez
ben savrulan tipi
artık diz boyu tutup
donma vakti...
/Rabia Sümerval