Azla yetinmeyi
Çok severek öğrettin...
Soğuk bir havada
Sıcak bir yuvada
Sıcacık bir çorba içmenin
Nasıl bulunmaz nimet olduğunu
Yaşattın yavrularına...
En fazla beni ılıman iklimine benzetemedin
Çok çabaladın uğraştın
Ehlileştirmek için dizginlenemez med cezirlerimi...
Bugün bile hâlâ taşıyorsun o umudu içinde
"Kızım büyür durulur belki..." diye
Beni amaç edinmek
Hâlâ sevgiyle şekil vermek
Benimle didişmek
Güzel günlerimi görmeyi hayal etmek
Üzerimde A ve B planları yürütmek
Benle cebelleşmek
Genç ve diri tutuyor seni...
O yüzden bir lâfımla
Parlayıp celallenmelerin
"Ah Rabiş! ahh Rabiş..!" demelerini...
Sen bu yüzden yaşlanmıyorsun
Vazgeçmiyorsun asılmaktan umutlarına ve yaşama...
İstediğin gibi bir kız olmayacağım işte!
Büyümeyeceğim de!
Sen "her şey istediğim gibi artık..." deyip de
Çekip gitme diye anneciğim... /Rabia Sümerval