daha dün geldi gitmez zannetme
birazdan kasım da toparlanıp gider bahçemizden...
çekiliriz içeriye
içimize...
herkesin içindeki yalnızlık başkadır
ama yine de ben evin içinde gezinen
radyonun sesine
sobada kaynayan ıhlamurun kokusuna bayılırım
ah bir de söylemeye başlarsa
yurttan sesler kadınlar korosu
şarkılarına karışınca tarçınla karanfilin kokusu
huzura dalarım...
kasım bahçede bakır saçlarıyla
salına salına dolaşır...
kasım güzün kapanmak üzere duran kapısına yanaşır
pencerenin kenarında durur arkasından bakarım
soyunan ağaçlarla konuşmadan anlaşırım...
/Rabia Sümerval