ilham kaynağım olmak
ilk günlerde gözüne ışıltılı ve büyülü gelebilir senin
ama bak uyarmadı deme!
ilham kaynağım olmak bazen çekilmez bir şeydir...
kendinde gördüğün ve görmezden geldiğin
gördükçe sinirlendiğin veya inkar ettiğin
şeyler de dahildir şiirlere...
beklediğin gibi yazılanlar da olur
hiç beklemediklerin de
tokat gibi dizilebilir şiirlere...
tatlı tatlı betimler seni öyle hoş anlatırım ki
okuyanlar daha görür görmez şıp diye seni tanır...
sabaha karşı yaprağın buğusu
ormanın kokusu
martının telaşı
açık denizlerin rengi ve
süzülerek giden bir yelkenli yaparım
şaşar kalırsın...
ipi gevşek bağlanmış bir sandal gibi
kıyı kıyı gezdirir seni şımartırım
gemiyi azıya alıp çok mu şımardın
ipini hızla çeker
hazımsızlıklarını
olmamışlıklarını
şiirin iskelesine küt diye yapıştırırım...
ilham kaynağım olmak
yorucu ve meşakkatli bir serüvendir
iki şiir arasında kostümünü ellerimle değiştirir
özene bezene üstüne yeni bir şiir giydiririm senin...
bazen toz kondurmam sana
bazen de kendini okuyan gözlerin arenasında bulursun
her okuyan bir yerinden çekiştirir didik didik ederler seni...
işte böyle
ilham kaynağım olmak çoğunlukla
kehaneti ayrılık olan uğursuz bir şeydir
ne kadar süslesem sevsem de şiirlerde seni
bu ihtişamı öyle kolay taşıyamazsın
çok sevilerek okunsan da unutulursun.../Rabia Sümerval