neden böyleyim bu sabah anlamadım!
sanki hareket memuru düdüğünü çalmış
ben istasyonda kalmışım...
kafesin kapısı aralık kalmış
saka kuşum kaçmış...
limana koşarak girmişim
beni alacak gemi halatları çözmüş açılmış...
kendime tezatım
en sert muhalefeti
dönüp dolaşıp yine kendime yapıyorum...
içimdeki ağaçlara ormana
kumsala denize
çakıl taşlarına sahip çıkamıyorum...
duygularımı har vurup harman savuruyorum...
etrafımı haydan gelip huya gidenler sarmış...
göğsümde aşk için kurulmuş bir cumhuriyet var
ben bağımsızlık bayrağını çekemiyorum...
kaçırdım...
kaçırıyorum...
kendime yetişemiyorum...
neden böyleyim bu sabah anlamadım!
sanki düz yolda yolum şaşmış
muhallebi yerken dişim kırılmış... /Rabia Sümerval