sen döndün ben kurtuldum
bilmediğim bir şehrin yıkıntılarından
gece nöbetlerinden
pusulardan
hain tuzaklardan
kim vurduya gitmekten...
sen döndün ben kurtuldum
arada neşeyle uçmanın utancından
kafese kapatıp ruhumu
yuvana uçacağın güne
tütsülenmiş dualar uçurmaktan...
sen döndün ben kurtuldum
mavi şiirler ekip
lacivert dizeler biçmekten...
tek eşli sadık şiirler gibi
akşam sana dair bir şiirle yatıp
sabah senli bir şiirle uyanmaktan...
sen döndün ben kurtuldum
karmaşık bir çile gibi çözülmekten
cam fanus gibi ruhumu çalkaladıkça
içimde uçuşmandan....
ezber bozmaktan
kendimle çatışmaktan
sen döndün ben kurtuldum...
/Rabia Sümerval