öyle büyük dilekler
yaldızlı hayallerle işim olmaz benim...
sorsalar şimdi
solup küsmesinler bana diye
çiçeklerimi temiz ve serin sularda yıkamak isterim...
gün boyunca elimde çiçek demetlerim
o cadde senin
şu köşe başı benim
hepsinin satar bitiririm...
son demeti saklarım kendime
satmam hiç kimseye
en sevdiğim demet can yoldaşım
yastığım...
mangalım sırtımda
akşama doğru çimenlerin üstünde oturunca
elimin altındaki kuru otlarla
tutuştururum ateşimi
kuru otlar yeter de artar bile
üstünde iki dilim kızarmış ekmeğime...
cebimde otlu peynirim
matarada buruk şarabım
içer şarkılar söyler
sonra oracıkta kıvrılır uyurum...
sabah olunca
yine aynı çiçekli yastıkta gözlerimi açarım
yastığım
küstürmediğim çiçek demetim benim...
yastığım çiçek
saçlarım çiçek kokar benim... /Rabia Sümerval