daha dün geldi gitmez zannetme
birazdan kasım da toparlanıp gider bahçemizden
çekiliriz içeriye
içimize
herkesin içindeki yalnızlık başkadır
ama yine de ben evin içinde gezinen
radyonun sesine
sobanın üstünde demlenen
ıhlamurun kokusuna bayılırım
ah bir de söylemeye başlarsa
yurttan sesler kadınlar korosu
şarkılara karışınca tarçınla karanfilin kokusu
huzura dalarım
kasım bahçede bakır saçlarıyla
salına salına dolaşır
kasım güzün kapanmak üzere duran kapısına yanaşır
pencerenin kenarında durur arkasından bakarım
soyunan ağaçlarla konuşmadan anlaşırım...
/Rabia Sümerval
