Ben alıp vermem geçmişimle
Yerine koyamadıklarım nerede diye...
Ben didişmem maziyle
Yerini dolduramadıklarım yok diye...
Önce ince bir çizgi çizerim üstüne
Çizsem de karalamam yaşadıklarımı
Bırakırım onlar hep okunur şekilde...
Arkamı döner giderim yol ayrımlarında
Bir gün bir köşede karşılaşabiliriz belki sizinle
Kin tutmam dargın da kalmam
Beni büyüten sebeplerle...
Ancak yokluğum kış mevsimi gibi
Üşüdükçe aratır size beni...
Bilirim
Bana benden öte dost olmaz
Sevgili bulunmaz
Yaren kalmaz içimde...
Kendi gücümü bilirim
Ben benden çekinirim
Severim dönüp dolaşıp kendimi
Kapıp koyuvermeyişimi
Acıyla beslenmeyişimi...
Severim kızılcık şerbeti içtim demelerimi
Sayarım benliğimi öz güvenimi
Nadiren şımartırım kendimi...
Yularımı elletmem!
Ben çekerim sağa sola keyfimi
Isırırım ama öptürmem
Beni büyüten sebepleri... /Rabia Sümerval