mektubun sonunda
"beni unutamayacaksın..." yazmışsın...
nasılsın sen iyi misin şu anda..?
bir gün daha bitti bitecek
bir senfoniyi dinlerken ve sana susarak...
herkes kendi şiirini yaşar şu hayatta
ben şiirin ortalarını çoktan geçtim
sen farkında olmadan yaşıyorsun şiirin henüz ortalarında...
hay allah durup durup aklıma geliyor işte
mektubun sonunda
"beni unutamayacaksın..." yazmışsın...
bir bilsen
benim şu gün batımı kızıllarına gelene kadar
neleri ve kimleri unuttuğumu tahmin bile edemezsin..!
bu gün hâlâ gece uykuya dalmadan önce en son
ve sabahları uyanır uyanmaz
aklıma ilk gelen şeyler var aslında...
şimdi bunları yazarken
seni ölümsüz bir şiirin içinden geçiriyorum
işte evren senden haberdar oldu
ve sen
evrenin mıh gibi hafızasına çakıldın bu satırlarla...
ben şiirleri hiç ezberlemem
ve yazdıktan üç beş gün sonra unuturum en fazla
bu yüzden şiirler tükenmez bende
bir şiir biter bitmez
yeni bir şiir doğururum istem dışı beyaz kağıtlara...
merakımı mazur gör
daha önce bir kadının şiiri olmuş muydun..?
ah etmeyi bilmem ben
mektubun sonunda
"beni unutamayacaksın..." yazmışsın...
dilerim sen beni unutursun.../Rabia Sümerval
