Bana kalsaydı
İlk sırtlan sesinde küsüp defteri kapatmıştım
İnsanların vahşi doğasıyla başa çıkamazdım...
Bana kalmadı!
İlham perim beni küslüklerden çekti çıkardı
Öptü kokladı hafifçe sarstı
Beni kendime getirdi
Ruhuma sözcükler tütsüledi...
Bana kalmadı!
İlham perim yolda yemekte uykuda bile geldi
Kıskançtı
Telefonla konuşurken diğer kulağıma fısıldadı
Bir arkadaşımla karşılaştığım an geldi
"Nasılsın..?" diyene
Ne haldeyim diyemedim
Desem de halimden anlayan olmazdı...
Uykudan önce geldi içimi titretti
Rüyalarımda geldi buldu beni
Gece yarısı dudaklarımda iki dizeyle
Susamışcasına yataktan fırladığım çok oldu...
Bana kalmadı!
İlham perim artık ruhumda soluk alıp veriyordu
Ona karşı koyacak gücüm yoktu...
Geldiği zaman bana öyle yaklaşıyordu ki
Parmak uçlarımda soluğunu hissediyordum...
Duygu renklerimi karıştırıp
Çılgın bir tablo yapar gibi yazdırıyordu
Hiçbir aşk içimi böyle deli coşturamazdı...
Gece gündüz dur durak yoktu
Kitaplar dolusu şiir yazsam da
Ayrılmamız olanaksızdı...
Bana kalmadı!
İlham perim seninim,
Ruhumdaki ilhamına teşekkür ederim.../Rabia Sümerval