Yemyeşil yaprakları kahverengi dalları kalın dışarısı koyu renk içleri beyaz kökleri rengarenk meyveleri olan ulu yaşlı bir ağaca bakarken duyduğumuz hissin ne olduğunu kaç kere sorguladık acaba? Ne anlatıyor ne görüyorum, Ağaç ne ile büyüyor gelişiyor serpiliyor ululaşıyor soruyor beni ne besliyor?
Güneş varlığıyla aydınlatan soğukta ısıtan...
Su can veren ayakta tutan
Hava nefes oksijen temizlik
Toprak ana kaynakla bağın kurulduğu sıkı sıkı köklerin tutunduğu ...
Yerle gök arasındaki dört ana element ve bilmediklerimizin buluştuğu, dalların göklere uzanması için hepsine ihtiyaç duyulması tam bir bütünlük.
Nasıl bir samimiyet kurulmuşsa aralarında, gizli bir anlaşma dili var.
Ağacın ruhu, içten gelen sesi yaprakların yansıması, dalların hışırdaması, fırtınalardaki dansı dimdik duruşunu sağlayabilmek için esnemesi yumuşak hali sert dursa kırılacak belli ki!
Meyvelerini zamanında olgunlaştırıp sunması ne şahane bir ahenk
Hep bunlar köklerin sağlam olmasından...
Bireyin yaşamda duruşu bir ağaç benzetmesi olsa daha neler neler eklenir. Herkes kendi yaşamını çizer seçer ve ona bezenir. Ağacı zehirli sarmaşık sararsa bitirir, kurt sararsa bitirir içi çürür onu da bilir ağaç Doğa Anadan öğretisi vardır o işini bilir her insanın kendini bildiği gibi...
Ağaç metaforuyla insana geçiş yapıyordum sonra dedim ki ağaç ağaçtır insan insan aralarındaki bağ ise kişilerin kendilerine kalmış.
Ne öğrenmişlerse bilgi ekleye ekleye büyütürler, yüceltirler kendilerini bindikleri dalı kesecek halleri de yok hani! Olmasın öyle şeyler kimse dalına köküne balta vurup bitirmesin göz göre göre ne ağacı ne de kendini kökler göklerdir aslında, kızmasın kimse kendine bu kadar çok ne gerek var?
Yaşamın tadı neşeyle bezenir mutluluk gösterilen çabanın sonundaki farkındalıkla gülümsemededir.
Sevgi ve neşeyle
HEP SEN
Bir cam bardakta su
Şeffaf duru
Doya doya içilesi
İçinde kristal bir çiçek
Misk gibi koklanası
Yanında bir kadın
Sarıp sarmalanası
Kalbimde bir adam
Babam özlenesi
Bir yerlerde bir kız çocuk
Saçlarından öpülesi
Bedenimde deniz
Serin yüzülesi
Her yerim orman bahar
Derin nefes alınası
Gözlerimde gökyüzü
Güneş
Hem aydınlık hem yakıcı
Aklımda okyanus
Yakın uzaklara gidilesi
Dilimde hep Sen
Şeffaf duru
Sevgiyle sevilesi
Nuray Çetingöz