Kalbimin ortası pır pır atarken hızlıca çaldım kapıyı, kapıya yürüyordur koridoru geçmiştir şimdi, anahtar sesi, kilit dönüyor açıldı ohhh _selamun aleyküm şekerim.
_Selam balım Noluyor ne bu telaş?
_şarjım bitiyor, çabuk takmam lazım
Taktım
Okul servisini arayacağım çocukları burada indirsinler bugün biraz işimiz var.
Bir hışımla prize ulaşmaya çalıştığım için sehpanın üstündekilerini de devirmiştim, kurabiyeler sehpaya dağılmıştı topladım.
Anne kaç kere anahtarı kapının üstünde bırakma dedim hem zil zor duyuluyor hem sen yerinden kalkıp sefanı bozuyorsun.
Tamam biraz şarj olmuş artık görüşmemi yapabilirim.
Hep işin var, hep koşturuyorsun, hep son dakikaya bırakıyorsun işlerini, çay iç bak taze demledim.
_içerim şekerim deyip bir fincan çayı doldurduktan sonra görüşme yapmak için odaya doğru yöneldim. Tam koridorun ortasında “kurabiye de al” diye seslenen anneme şu cevabı vermek için üşenmeyip gülerek geri döndüm
_çayın içine batırıp kaşıkla da yiyeyim mi, içimde kaldı küçükken bir kere bile yaptırmadın.
“Aaaa bak şimdi içinde kalmışmış. Yapsaydın bu yaşa kadar koca kadın oldun aklın hala çocuk” dedi.
Konuşmam bitti, geldim yanına oturdum kurabiyeyi de çaya daldırdım öylece bakakaldı. Gerçekten yaptın yani onun içinde yağ var ondan küçükken yaptırmadım size. Misafirlikte yaptırmadın hadi anladım, evde de yapamadık.
Banane benim içimde kaldı diyerek mutfağa gittim petibör bisküvi arıyordum esas onu kırıp kırıp çayın içine dolduracaktım çay ile alakası kalmıcaktı bulamaç olacaktı. Aldım geldim çay bardağına bisküvileri bocaladım annemin yanında kaşıkla yemeğe başladım çocukluğumun o anlarına gittim korkudan yasaktan yapamadığım ufacık bir olay bugün patlak vermişti. Şimdi korkmuyorum ama tadı yok, acaba korkmak tatlı mı geliyordu? Olayı cazip hale getiren de o muydu yoksa?
Çocukken çok lezzetli gelen ne çayın içine doğranmış bisküvi ne başka bir şeydi o an çocuklarla gülmek eğlenmekdi cazip gelen...
Lezzetsiz geldi ama çocukken çok güzel görünüyordu. Hah bir de şu var ki yine yasakları delmemiş, peki demiştim. Arkadaşlara da mağlup olmuştum ama neyseki annemin aferinini almıştım, hanım akıllı kızım benim aferin sana denmişti bana...
Sonraki yıllarda kendi çocuklarıma yaptırdım pek cazip gelmedi benimkilere Allah allah dönemin çay bisküvisi yerini cipslere bırakmıştı.
Ay hiç üşenmiyorsun yani noldu şimdi yaptın onu alemsin gerçekten
Evet çok alem bişeyim biliyorum
Travma kalmış anne bende onu çözdüm dedim gülerek...
Bak sonunda çözülüyormuş yani dedi.
Çay bisküvi neleri çözdü bir bilseniz.
++
Zihni bedeni temizliğe arınmaya davet ettiği ruhu aklı dinginliğe nasıl çektiğini , çekilmeden çok itilme diyeceğimiz değişim dediğimiz bir dönemimiz oluyor.
Bu dönemden önce yapmaktan zevk aldığımız düşünce ve eylemlerimiz hem zihnen hem bedenen yoran üzen ne varsa doğrusunu bilsek bile yapmayıp direndiğimiz boş ver dediğimiz her halimiz tatlı geliyordu. İbadet etmek yargılamak dedikodu nasılsa kimse duymaz bilmez düşünceleri hep zihinde yüktü. Öğrenebilir olduğumuzda acaba nedir, nasıldır deyip biraz ruhsal bilgilere sipiratulizime ilgi artabilir. Ne ilgi ne bilgi yetmezmiş gibi bildiklerinizin doğruluğu yanlışlığı da kalmıyor kişiye özel eğitim programı başlamış oluyor.
Paşa paşa değişiyor hatta değişmek yetmez dönüşüp meşhur anka kuşu tırtıldan kelebek oluyorsunuz. Hiç bir şey bilmene çok da gerek yok hakikaten hakîkat kendi bildiğini sisteminde sana uyguluyor, sen olmak haline geçip hatta o halden de geçip ben bilmem beyin bilir diyorsun.
Teslimiyetin bile bir vakti var, sen çabala yeter ki...
Kendine günde en az beş dakika vakit ayır mesela zamanda anda kal.
Bedenen detox denilen oruç halini uygula.
Metobolizman çalışsın, arınsın yeter artık yeme diyen organlarının hücreleri de dinlensin .
Aklını kendine yatırım yap çok düşünme beynin sevsin seni o bilir herşeyi.
Bu böyle uzar gider arınma halleri herkese özeldir, herkes bildiğini okur vakti geldiğinde değişir her şey, değişir insan.
LAFIN SAHİBİ
Bilir bilmez
Bilmez bilirmiş
Bildiği bir şey olsa
Benden değil dermiş
Haddini öğreneli beri
Duyduğum gördüğüm sen demiş
Gayretine ne demeli
Yolcuya yol açın gitsin
Oyalamayın bezmesin
Bu hale gelmek kolay değil
Bırakın yolunda seyreylesin /Nuray Çetingöz