İnsanı insan yapan en temel özellik eğitimdir. Eğitimci olmamın da etkisiyle bugüne kadar yazdığım yazıların konusu daha çok eğitim üzerine. İyiliği, kötülüğü, doğruyu yanlışı eğitimle öğreniriz. Kimi zaman ailemizden görerek, kimi zaman farkında olmadan birilerini taklit ederek. Ama çoğu zaman okuyarak, eğitim kurumlarında.
Cumhuriyetin ilk yıllardaki dünyayı hayran bırakan atılımlar önce eğitim alanında sistemli, akılcı hamleler ve eğitime eğitimciye değer vermekle başarıldı.
Bugün ülkede şikayetlerin birinci sebebi sistemsizlik. Günümüzün karmaşık ortamında bu kadar önemli olan eğitim şansa bırakılamaz. Doğru eğitim yoksa, eğitim çok başlı, rastgele hale getirilmişse huzur da yok. Her yıl hatta yıl içinde bile kurallar değişiyor. Bırakın iktidarı, bakan değişikliğini aynı bakan kendi kurduğu sistemi yanlış bularak yeniden değiştiriyor. Her yıl, her ay eğitim sistemleri değiştiriliyor, belli bir düzen yok. Veliler, yöneticiler eğitimciler uzun vadeli plan yapamıyor, ne yapacağını bilemiyor.
Özel okullar, yabancı okullar, satılan, açılmayan, kapanan köy okulları, personel atanmaması, ödenek yetersizliği. Devlet okullarının sorunlarıyla ilgilenmeyen iktidar özel okullara, imam hatiplere yağdırıyor. Tercihleri belli.
Çağımız teknoloji, bilim çağı. Dünyayla boy ölçüşmek istiyorsanız bilimsel eğitim yapmanız gerekiyor. Eğitim bilimsel mi? Hayır. Hurafeler, ezberletiliyor. Din dersi zorunlu, Matematik seçmeli. Mantık, felsefe, sosyoloji hiç yok. Yüzbinlerce atanamayan öğretmen ve öğretmen açığı varken, okullara imamlar dolduruldu. İmamın görevi başka öğretmenin başka.
Sorunların kimilerini saydık. Saymakla bitmiyor ama düzeltemiyoruz. Gücümüz yetmiyor, sözümüz geçmiyor. Vazgeçecek miyiz? Hayır. Düzeltmek için çalışanların hakkını yemeyelim, çabalarımız yetersiz kalıyor. Biz zayıf kaldıkça eğitimle ülkeyi daha geriye götürmek isteyen anlayış amacına ulaşıyor. Önce kendimizden başlayacağız. “Ben” ne yapabilirim ki diyorsan kendine en yakın sendikaya üye olarak “biz” olacaksın. Birlikten kuvvet doğar örgütlü olacak, örgütler arasındaki birlikteliği, dayanışmayı artıracaksın.
ONLARIN İSTEDİĞİ GİBİ ÖĞRETMENİ DEĞERSİZLEŞTİRMEK İSTEYEN ANLAYIŞA TESLİM OLMAYALIM. OKULLAR AÇILIYOR, TRAŞIMIZI OLUP, KRAVATIMIZI TAKIP BİZİM ÖĞRETMENLERİMİZ GİBİ ÇIKALIM ÖĞRENCİNİN KARŞISINA.
En çok üzüldüğüm bir konuya duyarsız kalmak istemedim. Ülkenin ekonomik durumu belli. Çocuklarımız aç. Yetersiz ve sağlıksız besleniyorlar. Okula aç giden, öğleyin yemek parası olmayan öğrenci haberleri duyunca, kahroluyorum. Zayıf, üzgün bir öğrenci görsem sormak isterim ama o da bir sorun artık ülkemde. Bu konuda bir şeyler yapabilmeliyiz diye düşündüm. Bir kuruluş, dernek, sendika olabilir, öncü olsun, bir sistem kuralım. Okullarda gereksinimi olan öğrencilere ulaşıp karınlarını doyuralım. Böyle bir çalışma için öneri ve yardımlarınızı bekliyorum.