Zeytin dediğimiz o minik şey…
Bu toprakların hafızası, geçmişi, emeği, karakteri.
Bir zeytin ağacının gölgesinde kaç kuşağın dinlendiğini, kaç insanın hayatını kazandığını, kaç sofranın kurulduğunu düşünmek bile insanı başka bir yere götürüyor. Belki de bu yüzden zeytine yalnızca ekonomik değeri üzerinden bakmak büyük bir eksiklik.
Şimdi Urla'da üçüncüsü düzenlenen Zeytin ve Sanat Festivali'nde bir kez daha zeytin sanatla buluşuyor. Peki neden sanat?
Çünkü sanat, anlatamadığımız şeyleri anlatmanın en güzel yolu. Bir çocuğun çizdiği zeytin ağacı, bir ressamın tuvalindeki eski bir zeytinlik, bir müzisyenin notaları ya da bir yazarın hikâyesi... Hepsi aynı şeyi söylüyor: Yaşadığımız yeri tanımalı, sevmeli ve korumalıyız.
Benim için bu festivalin en anlamlı taraflarından biri de çocuklarla kurduğu bağ. Başkan Balkan, bu festivalde çocuklara hediye olarak “ zeytin” temalı bir kitap yazıp çizmemi istedi. Bu duyarlılığı için kendisine çocuklar adına teşekkür ediyorum. Güzel iş oldu. Teşekkürler Başkan…
Çocuklara zeytini anlatmak, aslında onlara doğayı, emeği, paylaşmayı ve geçmişle gelecek arasındaki ilişkiyi anlatmak demek. Bir çocuğun zeytin ağacını tanıması, onun resmini yapması, hakkında bir hikâye yazması belki de yıllar sonra o ağaca başka bir gözle bakmasını sağlayacak.
Bu nedenle festivalleri yalnızca konserlerin, stantların, etkinliklerin ve kalabalıkların bir araya geldiği organizasyonlar olarak görmüyorum. Bir festival, yaşadığımız kentin kendisini yeniden keşfetmesi için de bir fırsat olmalı.
Elbette bir festivalin başarısı kaç kişinin katıldığıyla, kaç etkinlik düzenlendiğiyle ölçülmez. Asıl mesele, geride ne bıraktığı. Çocuklarda nasıl bir merak uyandırdığı, yerel üreticiye ne kattığı, yerel sanatçılara nasıl alan açtığı ve kentin kültürel hafızasına ne eklediğidir.
Urla'nın buna ihtiyacı var. Çünkü Urla yalnızca enginarı, denizi, yıldızlı restoranları ve turistik mekânlarıyla değerli değil. Onu Urla yapan asıl şey kültürü, üretim biçimi, insanları ve yüzyıllardır taşıdığı birikim.
Zeytin ve Sanat Festivali'nin de bu birikimi görünür kılmasını önemsiyorum. Zeytini konuşurken toprağı, sanatı konuşurken insanı, geleceği konuşurken de çocukları unutmamalıyız.
Dilerim bu festival, birkaç gün süren güzel bir etkinlik olmanın ötesine geçer. Yıl boyunca devam eden sanat çalışmalarına, çocukların üretmesine, yerel sanatçıların desteklenmesine ve Urla'nın kültürel değerlerinin korunmasına katkı sağlayan kalıcı bir geleneğe dönüşür.
Çünkü zeytin ağacı bize önemli bir şey öğretir: Büyümek zaman ister, kök salmak emek ister ve geleceğe kalmak için yalnızca bugünü düşünmemek gerekir.
Belki de sanatın ve zeytinin ortak noktası tam olarak budur.
Köklerimiz geçmişte, dallarımız gelecekte...
Urla'da zeytinin ve sanatın buluştuğu nice güzel günlere.