Pencere Haber Gazetesi
Pencere Haber Gazetesi
KÖŞE YAZISI

VİTRİNLİK BAYRAM

Serhat FİLİZ Serhat FİLİZ Yazarın tüm yazıları
22-10-2026 13:30 4 dk okuma 119
Paylaş:

29 Ekim sabahı sokaklarımız bayraklarla süslenecek. Kırmızı beyaz renkler pencerelerimizde, balkonlarımızda, okul bahçelerimizde dalgalanacak. Marşlar söylenecek, şiirler okunacak, kürsülerden güzel sözler yükselecek. Fotoğraflar çekilecek, törenler yapılacak. Akşam olduğunda belki bayraklarımızı toplayıp ertesi yıl yeniden kullanmak üzere kaldıracağız.

Peki ya Cumhuriyet? Onu da diğer süslerle birlikte kaldıracak mıyız? Sanki biraz öyle oluyor gibi geliyor bana. Çünkü Cumhuriyet, özenle süslenmiş “ bir günlük” bir vitrinin içinde saklanacak kadar küçük bir değer değil. Cumhuriyet, takvimde kırmızıyla işaretlenmiş bir günden çok daha fazlası, daha fazlası olmalı. Her gün yeniden anlaşılması, yaşanması ve gelecek kuşaklara aktarılması gereken büyük bir sorumluluk. Bir günü kutlamak başka, o günün anlamını hayatına taşımak başka.

Ben bir öğretmenim. Çocuklarla resim yapıyor, hikâyeler yazıyor, onların hayal dünyalarında dolaşıyorum. Bir çocuğun boş bir kâğıdın başında durup henüz var olmayan bir dünyayı çizmeye başlamasını çok iyi bilirim. Bazen küçücük bir çizgiden koca bir hikâye doğar. Bazen yanlış denilen bir çizgi, hiç düşünülmemiş yeni bir yol açar. Çocuklara yalnızca doğru çizgiyi göstermenin yeterli olmadığını da bilirim. Onlara kendi çizgilerini bulabilecekleri cesareti vermek gerekir. Cumhuriyet'i öğretmek de biraz böyledir. Çocuklarımıza yalnızca Cumhuriyet'in hangi tarihte ilan edildiğini, hangi tarihî olayların yaşandığını, hangi marşların söyleneceğini öğretmekle yetinemeyiz. Bunları elbette öğreteceğiz. Tarihimizi, Atatürk'ü, bağımsızlık mücadelemizi ve Cumhuriyet'in hangi büyük fedakârlıklarla kurulduğunu anlatacağız. Fakat bütün bunların neden önemli olduğunu da anlatmalıyız.

Bir çocuğa eşitliğin ne olduğunu anlatırken ona arkadaşları arasında ayrım yapmamayı öğretmeliyiz. Özgürlüğü anlatırken soru sormasından korkmamalıyız. Bilimin önemini anlatırken bilmediğimiz şeyleri öğrenmeye açık olmalıyız. Adaletten söz ederken işimize gelmediğinde de adil davranabilmeliyiz. Atatürk'ün düşüncelerini anlatırken çocukların düşünmesine, araştırmasına ve kendi akıllarını kullanmasına alan açmalıyız. Çünkü çocuklar, söylediklerimizden çok yaptıklarımızı öğrenirler. Onlara Cumhuriyet'i anlatırken kendi hayatımızda onun değerlerine ne kadar yer verdiğimiz, kurduğumuz bütün cümlelerden daha güçlü bir derstir.

Bazen düşünüyorum: Bir çocuğun Cumhuriyet Bayramı'nda eline verdiğimiz bayrak kadar, ona sorduğumuz bir soruya gösterdiğimiz saygı da önemli. Sahneye çıkıp şiir okuyan çocuğumuzu alkışlamak kadar, sınıfta yanlış cevap verdiğinde onu incitmemek de önemli. Atatürk'ün adını gururla anmak kadar, onun önem verdiği akla, bilime ve eğitime sahip çıkmak da önemlidir. Okul duvarlarına güzel sözler asmak kadar, o sözlerin yaşanabildiği bir okul ortamı oluşturmak da önemlidir. Ve belki de en önemlisi, çocuklarımızı yalnızca sınavlara hazırlamak değil, onları düşünen, sorgulayan, vicdan sahibi, özgür bireyler olarak yetiştirmektir. Geleceğimiz şu anda sınıflarımızda oturuyor. Kimi önündeki kâğıda bir güneş çiziyor. Kimi öğretmenine aklına takılan bir soruyu sormak için parmak kaldırıyor. Kimi bir müzik aleti çalmayı öğreniyor. Kimi henüz kendisinin bile farkında olmadığı bir yeteneği keşfetmeyi bekliyor. Bizim en değerli varlığımız, en büyük umudumuz, en ciddi sorumluluğumuz onlar. Onlara nasıl bir ülke bırakacağımız kadar, o ülkeyi nasıl anlayacaklarını da düşünmek zorundayız.

Cumhuriyet'i çocuklarımıza öğretmek, onlara ezberleteceğimiz birkaç cümleden ibaret değil. Bu, bir ömür boyunca devam eden bir eğitim. Bu eğitim evde başlar, okulda büyür, sokakta sınanır, toplumda anlam kazanır. Bir çocuğa başkasının hakkına saygı duymayı öğretmek Cumhuriyet eğitimidir. Onu sırf bizden farklı düşünüyor diye bir başkasını küçümsememeye alıştırmak Cumhuriyet eğitimidir. Kadınların ve erkeklerin eşit haklara sahip olduğu bilincini kazandırmak Cumhuriyet eğitimidir. Emek vermeyi, dürüst olmayı, doğayı korumayı, kitap okumayı, sanatla karşılaşmayı ve haksızlık karşısında vicdanını kaybetmemeyi öğretmek de bu büyük eğitimin parçalarıdır. Bunların hiçbiri yalnızca 29 Ekim'de yapılabilecek işler değildir. Tam tersine, 29 Ekim bize bütün bunları her gün yapmamız gerektiğini hatırlatır.

Bir günlüğüne Cumhuriyet'i konuşup geri kalan günlerde çocukların sorularını susturuyorsak, kutlamamızla davranışlarımız arasında bir boşluk var demektir. Bir günlüğüne Atatürk'ü anıp sonraki günlerde eğitimin, bilimin, sanatın ve düşüncenin değerini unutuyorsak, o boşluğu yeniden düşünmemiz gerekir. Bir günlüğüne geleceğimizden söz edip çocuklarımızın hayallerine yeterince kulak vermiyorsak, asıl görevimizi henüz tamamlamamışız demektir.

Ben isterim ki bir çocuk, yıllar sonra 29 Ekim'i hatırladığında yalnızca tören alanını, bayrakları ve okul gösterisini hatırlamasın. Kendisine ilk kez düşüncesini özgürce ifade etme fırsatı veren öğretmenini de hatırlasın. Bir kitabın kapağını açıp yepyeni bir dünyayla tanıştığı günü de… Bir resim yaptığında kimsenin ona nasıl hissetmesi gerektiğini söylemediği o güzel anı da… Kız ya da erkek olduğu için hayallerinin sınırlandırılmadığını, ailesinin imkânları ne olursa olsun öğrenme ve gelişme hakkına sahip olduğunu da… Ve bir gün, yetişkin olduğunda, Cumhuriyet'in kendisine yalnızca bir ülkenin yurttaşı olma hakkı değil, bu ülkenin geleceğine katkıda bulunma sorumluluğu da verdiğini anlayabilsin. İşte o zaman Cumhuriyet, bir törenin hatırası olmaktan çıkar. İnsanın düşüncesine, vicdanına ve yaşamına yerleşir.

29 Ekim'de bayraklarımızı asalım. Marşlarımızı söyleyelim. Atatürk'ü saygıyla analım. Çocuklarımızla birlikte kutlayalım. Çünkü kutlamanın da, sevinmenin de, ortak değerlerimizin etrafında buluşmanın da anlamı büyüktür. Ama tören bittiğinde asıl işimizin başladığını unutmayalım. Ertesi sabah çocuklarımızın yanına yeniden gidelim. Onları dinleyelim. Onlara kitaplar verelim, sanatla tanıştıralım, sorularını çoğaltalım. Hata yapmalarına, yeniden denemelerine, farklı düşünmelerine izin verelim. Onlara yalnızca nasıl başarılı olacaklarını değil, nasıl iyi bir insan olacaklarını da öğretelim. Çünkü Cumhuriyet'in geleceği, onu ne kadar coşkuyla kutladığımızla değil, onun değerlerini çocuklarımıza ne kadar içtenlikle aktarabildiğimizle ilgili.

Ben Serhat Hoca olarak inanıyorum ki Cumhuriyet'e verilebilecek en güzel armağanlardan biri, özgür düşünebilen, bilime ve sanata değer veren, haklarını bilen, başkalarının haklarına saygı duyan çocuklar yetiştirmek.

Bu yüzden bugün kendimize bir söz verelim: Cumhuriyet'i yalnızca bir gün hatırlamayacağız. Onu her gün yaşayacağız, yaşatacağız ve çocuklarımıza davranışlarımızla öğreteceğiz. Çünkü Cumhuriyet bir günlüğüne süslenecek bir vitrin değil, her gün emek vererek güzelleştireceğimiz ortak evimiz. Ve o evin en kıymetli mirasçıları çocuklarımızdır. Onlara yalnızca Cumhuriyet'i anlatmayalım. Cumhuriyet'in neden değerli olduğunu yaşayarak gösterelim.

29 Ekim Cumhuriyet Bayramımız kutlu olsun.

Bu yazıdaki görüşler yazarına aittir, Pencere Haber Gazetesi yayın politikasını yansıtmayabilir. İzinsiz kopyalanamaz, alıntılarda kaynak gösterilmesi zorunludur.

Serhat FİLİZ — Diğer Yazıları

Tümü

Yorumlar

Editoryal moderasyon aktif

Yorum Yaz

Yorumunuz incelendikten sonra yayın ilkelerimize uygun bulunması hâlinde yayınlanır. Hakaret, iftira ve reklam içeren ifadeler reddedilir.

adlı okura yanıt yazıyorsunuz.
0 / 2000

Bu içeriğe henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın.