Göksel devamlı beni arıyor .." Abisi köşe yazın nerede? " Abisi üzerimde mental mi dersin metal mi dersin mutemen mi dersin bir yorgunluk var... Belki yaşlandık belki de yaslara yaşlandık … Önce Eray, sonra Zekayi abi ...
Sosyal medyaya giremez olduk. Bir kötü haber; bir çekişme, ironik paylaşımlar... Ben buradaydım bir resim paylaşımlar... 5 dk durduğu yerde tuttuğu kişiyle fotoğraf çektirmeler... Sonra kanıt var zaten ben bir başka açık fotoğraf stüdyosu yere geçeyimler…
Başkasının derdi ile dert edinenler yok... Bir dert ortaya koymaya çalışanlar var maalesef...
Siyasete hiç girmeyeyim... Girersem şu dağınık halimle çok kalp kırarım… O nedenle mevcut durumun kenarında durup izlemek... Ya da izlememek... Zaten birbirini sevmeyen insanların birbirinin açığını arama meydani oldu maalesef...
Neyse ruh halim gibi dağınık giden bir yazı oluyor…
Sana ne oldu diyenler vardır... Yok be abisi işte öyle bir şey... Yapmak istediklerin, direnmelerin, mücadelen ve sonuçta yalnızlık hissi... İnsan ister istemez dağılıyor ...
Sanırım kelime sayım dolmadı...
Enginar festivali… İlk kez bir etkinlikte stant açan kulübüm... Bunun görevini de voleybol şubeye verilmesi... Bu standın gelirinin SMA hastası Zümra Bebeğe verilmesi... Sporcularımın tüm festival alanına dağılıp minik kardeşleri için bağış toplaması… Bunun gururunu ve sevincini yaşamaları... Annenin bizi arayıp gözyaşları içinde teşekkür etmesi…
Bak mental yorgunluğum bunları yazınca geçti... İyiki kızlarım ve voleybol ailem var ...
Gelecek sene nasip olursa standımızı yine kurarız, yine bir yaraya merhem oluruz…
Bu arada standa beklenip gelmeyenleri takmayıp, gelenlerin karşısında saygı ile eğiliyoruz...
Sonuçta Anneler Günü geldi… Benim hep bir cümlem vardır bu günlerde "Çocuğuna hem analık hem babalık yapan Annelerin, çocuklarına hem babalık hem annelik yapan babaların her günü sağlıklı mutlu ve evlatları ile coşku içinde geçsin "
Kalın sağlıcakla...